Minder online: de aftrap

Mijn telefoon krijgt iets te veel de overhand in mijn leven. Ik merk het, omdat ik er telkens naartoe getrokken wordt… alsof ik er geen controle over heb.
Ik heb veel gelezen over ’minder online’, maar het doen blijkt toch ingewikkelder dan alle adviezen die ik lees.
In deze blogs deel ik mijn ontdekkingsreis naar een minder online leven.

Toen ik klein was (en dat is nog niet eens zo heel lang geleden), en ik wilde iemand spreken, zocht ik het telefoonnummer op in het rode mapje dat onder de telefoon in de hal stond. Vervolgens draaide ik het nummer, meestal een paar keer overnieuw, omdat er wel eens een cijfertje verkeerd ging, en hoopte ik dat er iemand thuis was om hem op te nemen. Als er dan niemand thuis was, moest je het later nog een keer proberen. Of je stuurde een postduif.
Als ik ergens naartoe moest waar ik de weg niet wist, printte ik van tevoren een kaartje uit of keek ik op een infobord als ik de plaats in reed.
Voor het weerbericht keek ik naar buiten.
Een foto maken deed je alleen bij speciale gelegenheden.
Je wandelde een rondje, gewoon, omdat het zo fijn is buiten en niet om 10.000 stappen per dag te halen.
Een ander muziekje? Een good old cassettebandje dat je om het half uur moest omdraaien (als je een auto-turn apparaat had was je enorm hip).

Tegenwoordig werkt dit anders. Smartphones zijn een vast onderdeel geworden van onze levens. De propinquity theorie zegt dat je leven het meest wordt beïnvloed door de dingen die het dichtst bij je zijn.
En we zijn met z’n allen bijna vastgeplakt aan onze telefoons. Weet jij nog wat je vroeger deed als je even moest wachten, bij de tandarts, voor de bushalte of in de lift?

Mijn telefoon heeft iets te veel de overhand in mijn leven. Als hij op het aanrecht ligt, en ik er toevallig langskom, dan kijk ik altijd even. Of ik iets gemist heb. En dan ben ik afgeleid van wat ik eigenlijk aan het doen was. Of ontdek ik iets dat ik meteen wil onderzoeken en ben ik zo weer een half uur verder.
Hierbij gaat het bij mij vooral om het checken van Facebook, Instagram en What’s App. En de apps die op mijn telefoon staan en ik vaak gebruik, ook voor dagelijkse dingen; navigatie, urenregistratie voor mijn werk, foto’s maken, het weer, bediening van de muziek via Spotify, stappentellers, meditatieoefeningen.

Wat is dat toch met dat apparaatje, waardoor je het niet weg kunt leggen? Je je kaal en paniekerig voelt als je hem vergeten bent? Of onbereikbaar zoals een vriendin die haar telefoon een heel weekend op haar werk had laten liggen?
In de komende tijd ga ik dit uitzoeken en proberen om mijn innige band met mijn iPhone losser te maken. Daarbij wil ik niet zonder mijn telefoon (dat is niet haalbaar volgens mij), maar ik wil wel minder online zijn.
Wie leest er met me mee?

Wil je nieuwe artikelen direct in je mailbox ontvangen?

Plus: je ontvangt een directe link naar mijn marketing-inhaakkalender!
Je ontvangt maximaal 2x per maand een mail van me en uitschrijven is heel gemakkelijk.