Ik voel me opgejaagd vandaag. Zo’n buikgevoel; al het werk dat nog op me ligt te wachten blijft niet in mijn buik, maar gaat in mijn hoofd zitten. Met onrust en troebel zicht tot gevolg.
Meestal ga ik harder werken om al mijn werk af te krijgen, maar vandaag besloot ik om even in de tuin te gaan zitten met een kopje thee en een opschrijfboekje. En opeens schiet me wat te binnen. Wat is er gebeurd met mijn “elke dag vakantie”-gevoel?
Een tijdje geleden schreef ik het op; dat wat ik zou willen; Elke Dag Vakantie…
Ik zou ervoor gaan zorgen dat ik me meer vrij voelde… minder vanuit ‘moeten’ gaan leven en meer in verbinding met andere mensen (want dat vind ik zooo fijn).
Helaas betekent elke dag vakantie wel dat er gewerkt moet worden. Ik hou van mijn werk, het is een wezenlijk onderdeel van wie ik ben, maar ik ben niet alleen mijn werk. Zeker niet! Mijn werk is een onderdeel van mijn leven, waarin verder mijn kinderen, sociale contacten, dingen die ik leuk vind en mijn verenigingen een groot deel van uitmaken.
Ik was ongemerkt weer gestopt met het Elke Dag Vakantie gevoel. Omdat het lijstje waarop alle dingen staan die mijn een vakantiegevoel geven niet ‘af’ kwam. Omdat de dingen die daar opstaan me te weinig vakantiegevoel gaven.
Nu ik er nog eens naar kijk, zijn er een paar dingen die ik heb opgeschreven, die mij zeker helpen aan een vakantiegevoel. En die hebben vooral te maken met de avond. Want van doelloos televisie kijken of Clash of Clans (ja echt waar) doen op de iPad word ik niet blij.
Dus… vanavond is het weer tijd voor een rustig verhaaltje aan mijn kinderen, en ga ik daarna een beetje rommelen in de tuin of een fiets of wandeltochtje maken.
 

Ik ben zo benieuwd hoe jullie dit zien. Ben jij je werk? Of wil je meer van het leven dan werken? En hoe organiseer je dit dan?